Το κριτήριο για να δώσουμε 2ο όροφο

 

Το κριτήριο για να δώσουμε 2ο όροφο σε ένα μελίσσι, ιδιαίτερα την άνοιξη,

είναι να έχει πληθυσμό 10 κηρήθρες και γόνο πάνω από 7.

Στην περίπτωση αυτή αφαιρούμε από τον κάτω όροφο με σειρά προτεραιότητας τροφές,

μπλοκαρισμένο γόνο, σφραγισμένο γόνο για να ανεβάσουμε επάνω.

Εννοείται ότι κάτω θα αφήσουμε 2 πλαίσια με τροφές και 5 ή 6 πλαίσια γόνου (ανοιχτό και σφραγισμένο).

Οπότε γνωρίζοντας τι θέλουμε να έχουμε κάτω και τι μπορούμε να βγάλουμε, αποφασίζουμε κατά περίπτωση.

Έχοντας αφαιρέσει τις κηρήθρες κάτω, μπορούμε να τοποθετήσουμε χτισμένες (χώρους) ή φύλλα κηρήθρας.

Η θέση τοποθέτησής τους είναι στο τελείωμα του γόνου, μεταξύ τελευταίου πλαισίου γόνου και τροφής.

Χτισμένες κηρήθρες ιδιαίτερα για καταστολή σμηνουργίας μπορούν να μπουν και ανάμεσα σε κηρήθρες με γόνο.

Οι δύο ή οι τρεις κηρήθρες που αφαιρέθηκαν από κάτω, μπαίνουν στον επάνω όροφο και φροντίζουμε

ώστε ο γόνος να είναι στην άκρη για να προστατεύεται από το ξύλο της κυψέλης.

Το μελίσσι δεν παραμένει δωδεκάρι αλλά βάζουμε ακόμα 2-3 κτισμένες κηρήθρες επάνω

για να γίνει συνολικά 14 κηρήθρες.

 

Πότε μπορούμε ή πότε πρέπει να προσθέσουμε όροφο;

Η απάντηση είναι, "όταν πρέπει", δηλαδή ούτε πολύ αργά, ούτε πολύ νωρίς.

Αν το πάτωμα τοποθετηθεί νωρίς, τότε η κυψέλη αποκτά περισσότερο εσωτερικό όγκο, οπότε η θερμοκρασία που έχουν ρυθμίσει οι ίδιες οι μέλισσες, ανατρέπεται με κακά αποτελέσματα στον γόνο. Αν η βασίλισσα αντιληφθεί ότι κάτι δεν πάει καλά με την θερμοκρασία που πρέπει να υπάρχει μέσα στην κυψέλη θα σταματήσει και την ωοτοκία της.

Αν πάλι το πάτωμα προστεθεί αργότερα από ότι πρέπει, τότε ο μεγάλος πληθυσμός και οι κακές συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν μέσα σε αυτήν λόγω του υπερπληθυσμού, πολύ πιθανό να οδηγήσουν σε φαινόμενα σμηνουργίας.

Εδώ λοιπόν κολλάει και η φράση "όταν πρέπει".


Ένας γενικός κανόνας που ισχύει, λέει ότι όταν έχουμε πληθυσμό 8-9 πλαίσια και γόνο 6 πλαίσια, τότε πρέπει να σηκώσουμε πάτωμα.
Εκτός όμως από το μέγεθος του σμήνους, πρέπει να σιγουρευτούμε και για 2 ακόμα παράγοντες.
Πρέπει οι καιρικές συνθήκες αφ' ενός και η υπάρχουσα μελιτοέκκριση να είναι καλές.
Τότε οι μέλισσες είναι ικανές να ανέβουν και στον 1ο όροφο, εφ' όσον το θελήσουν.
Το επικίνδυνο στην πρόσθεση πατώματος, είναι να το τοποθετήσουμε όταν επικρατούν όλες οι πιο πάνω συνθήκες που αναφέρθηκαν, αλλά μετά από μερικές μέρεσ ξαφνικά και ανέλπιστα ή να πέσει πάλι η θερμοκρασία ή να σταματήσει η νεκταροέκρριση.
Τότε βρισκόμαστε σε κίνδυνο γιατί δεν ισχύουν ταυτόχρονα όλες οι καλές προϋποθέσεις.

Για να αποφύγουμε αυτόν τον κίνδυνο (ειδικά μέσα στον Μάρτιο που είναι και το πιο επικίνδυνο), μπορούμε να βάλουμε μεταξύ του ισογείου και του 1ου ορόφου 2-3 φύλλα εφημερίδας. Έτσι αν οι συνθήκες που προαναφέρθηκαν χειροτερέψουν, η θερμοκρασία του ισογείου θα διατηρηθεί σε καλά επίπεδα και εάν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές οι μέλισσες θα σκίσουν την εφημερίδα και θα ανέβουν πάνω. Αυτή η τεχνική αναφέρεται και στο βιβλίο του "Pierre Jean Prost - Μελισσοκομία".