Το σκαθάρι των μελισσών : Πως το ξεχωρίζουμε και τι πρέπει να κάνουμε αν το δούμε

 
 


ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΩΝ

Σήμερα θα σας μιλήσουμε για το σκαθάρι των μελισσών και θα σας παρουσιάσουμε τους τρόπους που μπορούμε να το εντοπίσουμε στα μελίσσια μας , αλλά και τις πρώτες ενέργειες που πρέπει να κάνουμε αν το δούμε. Επιπροσθέτως θα σας εξηγήσουμε τις οπτικές διαφορές που παρουσιάζει μορφολογικά η προνύμφη του σε σχέση με αυτή του κηροσκόρου.

 
Αρχικά θα ήταν πολύ χρήσιμο να πούμε , ότι πρόκειται για ένα έντομο με εξαιρετικά "σκληρό" εξωσκελετό , που θυμίζει καβούκι χελώνας. Αυτό κάνει την θανάτωσή του σχεδόν αδύνατη από τις μέλισσες τουλάχιστον με τις γνωστές τεχνικές που εφαρμόζουν με άλλους εχθρούς πχ σφήκες.



Το σκαθάρι μπαίνοντας μέσα στην κυψέλη κινείται γρήγορα προσπαθώντας να καταφύγει σε σημεία της κυψέλης που οι μέλισσες δεν μπορούν να φτάσουν. Ιδανικά τέτοια σημεία είναι τυχόν χαραμάδες στο ξύλο ή φυσικά κενά μεταξύ του κηρόπανου και των πλαισίων. Οι μέλισσες προσπαθώντας να εξολοθρεύσουν τα σκαθάρια , φράζουν την έξοδο τους με πρόπολη. Κλουβί από πρόπολη λοιπόν και ο θάνατος από ασιτία.



Αυτή η τεχνική όμως είναι ανεπτυγμένη κυρίως στις μέλισσες της ανατολή και όχι στις ευρωπαϊκές. Οι αφρικανοποιημένες μέλισσες για παράδειγμα είναι απόλυτα μεθοδευμένες απέναντι στην εισβολή του σκαθαριού , και πιστεύεται πως αυτό έχει άμεση σχέση με την προσαρμογή της κάθε φυλής.

Ας επανέλθουμε στο κύριο θέμα μας λοιπόν. Πως θα το αναγνωρίσουμε αν τυχών επισκεφτεί κάποια κυψέλη μας? Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι το σκαθάρι έχει μια αδυναμία - φόβο στο ηλιακό φως. Για παράδειγμα όταν ανοίξουμε το καπάκι της κυψέλης , και μπει φως στο εσωτερικό το σκαθάρι θα τρέξει πανικόβλητο προς τη πιο σκοτεινή γωνιά της κυψέλης.. Λόγω ανατομίας και μορφολογικών χαρακτηριστικών δεν έχει την δυνατότητα να γαζώνεται (αποτελεσματικά) επάνω στις κερήθρες των μελισσών και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πέφτει κάτω στον πάτο της κυψέλης.

Εδώ θα σας αναφέρουμε μια αποτελεσματική τεχνική εντοπισμού του, η οποία εκμεταλλεύεται αυτό ακριβώς το φαινόμενο. Παίρνουμε το καπάκι της κυψέλης μας λοιπόν και το τοποθετούμε ανάποδα στο χώμα. Στην συνέχεια τοποθετούμε επάνω του κανονικά τον όροφο (ή τους ορόφους) με τη γονοφωλιά. Αφήνουμε να περάσει ο εκτυφλωτικός (για το σκαθάρι) ήλιος στο εσωτερικό , και μετά από λίγα λεπτά μπορούμε να ελέγξουμε το καπάκι μας για τυχών σκαθάρια.

Αν δεν το δούμε τότε όλα είναι καλά , αν όμως συμβεί το αντίθετο τι κάνουμε?
Μα φυσικά επικοινωνούμε με τους αρμόδιους φορείς του κράτους (Επιστημονικά τμήματα μελισσοκομίας , ινστιτούτα μελισσοκομίας κλπ).

Για να προβούμε όμως σε αυτές τις ενέργειες θα πρέπει να είμαστε αρκετά σίγουροι ότι δεν πρόκειται για κάποιο άλλο σκαθάρι - έντομο. Πως μοιάζει το σκαθάρι σε ενήλικο στάδιο? Δείτε τις εικόνες..







Πως θα καταλάβω αν η προνύμφη που παρασιτεί πάνω στις κηρήθρες μου είναι από το σκαθάρι?

 Η προνύμφη του σκαθαριού σε αντίθεση με αυτή του κηροσκόρου φέρει στο σώμα της αγκαθωτές προεξοχές (κυρίως στην "ουρά"). 


 

 

H προνύμφη του κηροσκόρου δεν φέρει αγκαθωτές προεξοχές και ειναι μεγαλύτερη σε μέγεθος , νομίζω ειναι ευδιάκριτες οι διαφορές στην παρακάτω εικόνα.





Εδώ βλέπουμε μια προνύμφη κηροσκόρου....




Επίσης σημάδια που υποδουλώνουν την ύπαρξη σκαθαριού είναι ομάδες αυγών γεννημένα σε χαραμάδες του ξύλου η και πάνω στις κηρήθρες. Τα αυγά του σκαθαριού είναι μικρότερα σε μέγεθος (τα 2/3 απο αυτά των μελισσών)...




Το σκαθάρι αυτή τι στιγμή πλήττει την κοντινή μας Ιταλία και καλό είναι να υπάρχει ετοιμότητα , επιφυλακή και επαγρύπνηση απο την μεριά των μελισσοκόμων στην Ελλάδα. Όπως έχουμε προαναφέρει σε προηγούμενα μας άρθρα δεν χρειάζεται πανικός αλλά ούτε και εφησυχασμός.


Χάρης Σταμάτης

Ορεινή Μέλισσα